Hoi,
Laat mij even voorstellen, ik ben Edwin Vanmontfort en woon in Bunde in het zuiden van het land. Heb een lichamelijke handicap een progressieve spierdystrofie type Becker met 24uurs beademing en zit in een elektrische rolstoel.
Thuis maak ik al sinds 1998 gedichten, op een aktiviteitencentrum in Maastricht maak ik tekeningen of schilderijtjes erbij. Hier doe ik ook sinds juli 2006 mijn studie in de eerste graad van Barden. Ik zie mijzelf als een levenskunstenaar die gedichten en tekeningen maakt over het leven zelf, de spiritualiteit in het leven, de natuur als vergelijking met ons mensen, de mensen als een universele waarheid van eenheid in liefde en vriendschap, ook veel over Moeder aarde en Vader kosmos en de bomen in veel tekeningen en vrede en het leven van mijzelf door mezelf te mogen zijn.
(ik voel mij mijn leven al als een halve Indiaan maar dat blijkt nu gewoon een Europeaan te zijn die een druïde is, gek hé! )
Druïde kun je niet worden maar dat ben je al lang voordat jezelf het weet en voelt, diep van binnen was ik al een druïde en nu weet en voel ik dat ik een universele druïde van het leven ben in hart en ziel.
Vele zegeningen van liefde en vriendschap
in vrede voor alles.
Edwin, doei.