Gedichten van de Zebra
Dit werk is (c)opyright Klaas Zebra.
Respecteer alsjeblieft het kopieerrecht.
Ruimte - Tijd
(03/08/1998)
Ik zoek een plek om stil te zijn,
waar het 's nachts donker is
en ik kan liggen in het gras
en kijken naar de lucht
en in die zwarte nachtlucht hangt
de koepel van het sterrenfirmament
bij nieuwe maan en straalt
en sterren, individueel bewust,
kijken mij aan
en ik vraag ze hun naam
en hun verhaal
Ik zoek een plek om speels te zijn,
waar de dag warmte geeft
en ik kan rollen in het gras
en springen in de lucht
en in die blauwe koepel hangen
wolken als versiering voor de zon
die naar mij kijkt en straalt
en bomen, individueel bewust,
kijken mij aan
en ik vraag naar hun naam
en hun verhaal
Ik zoek een plek om dood te gaan
als leven is geleefd
waar ik kan slapen in het gras
wanneer mijn geest zich geeft
en in die zachte leegte klinken klanken door
van een bekende stem
die steeds mijn naam herhaalt
en ogen, stralend van mijn zijn bewust,
kijken mij aan
ik vraag niets
want zij kent mijn naam
en mijn verhaal.
-/|\-
BaarMoeder Aarde
(07/06/1999)
Liefde stroomt
als sperma van Wankan Tanka
Rood Gloeiende Blokken
Zaad in de schoot
van Moeder aarde
Liefde stroomt
tussen onze harten
heen en weer
Golven op de kust
van Moeder aarde
Handen vinden Handen
in de donkere geboorteholte
van Moeder aarde
En als wij herboren zijn
kan ik je niet meer laten gaan
Wil ik je niet meer verliezen
op de uitgestrektheid
van Moeder aarde
Onder de leegte
van Vader Hemel
die al dagen huilt
-/|\-
Broeder Berk
(15/11/1999)
Stevig sta je daar, berk
Je voelt voorzichtig met je
blaadjes aan de westenwind
Je ruist zonder geluid
achter mijn ruit, berk
Je groene blaadjes wuiven
aan twijgjes teer en fijn
maar ook buigzaam en taai
Als ik verloren uit mijn kamer kijk
bevestig je mijn blik
in een web van zwart-groen-wit
papier vol geheimschrift
Je boodschap duidelijk te lezen
Er is een eind aan je gemaakt
door een beperkte geest
Welke gevoelloze vent
velde over jou het vonnis
omver te moeten gaan?
Alleen je voeten en
een stukje van je been, berk,
bleven getuigend staan
Je stierf zonder geluid, berk,
terwijl je doodskreet
echoot in mijn ziel
Je bent mijn uitzicht uit, berk
Ik mis je nog elke dag
Je bent herinnering.
-/|\-
Elf November
(Haiku, 03/12/1999)
Lichtjes voor mijn deur
Zeven kleine kindertjes
Zingen voor snoepjes
-/|\-
Het Leven gaat door
(6 december 2002)
Het Leven gaat door,
zegt het gras tussen de stenen
Het Leven gaat door.
Het Leven gaat door,
Zeggen de rimpels op het water
Het Leven gaat door.
Het Leven gaat door,
Zeggen de lichtjes in de verte
Het Leven gaat door.
Het Leven gaat door,
Zeggen de geuren op de wind
Het Leven gaat door.
Het Leven gaat door,
Zegt de nevel boven het water
Het Leven gaat door.
Het Leven gaat door,
Zeggen de vogels in de verte
Het Leven gaat door.
Het Leven gaat door,
Zegt de grond onder mijn voeten
Het Leven gaat door.
Het Leven gaat door,
Zeggen de stenen in het water
Het Leven gaat door.
-/|\-
Corpu
(15/01/2004)
Heb ik je wel genoeg geaaid
aangehaald, gestreeld, gekoosd?
Heb ik wel genoeg van je gehouden?
Heb ik wel genoeg beseft
hoe bijzonder jij was?
Morgen kom jij niet meer naar me toe
met die terughoudendheid
van "Mag ik?
Mag ik je even wat kopjes geven?
Mag ik even proberen op je benen
te liggen in een rare houding?"
Ik weet niet of ik genoeg
van je heb gehouden.
In ieder geval genoeg om nu
zoveel pijn te voelen
van jouw niet-meer-hier-zijn.
-/|\-